Αρχείο

    

Έκθεση της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Νομικών για το νομοσχέδιο «Ο περί Ποινικού Κώδικα (Τροποποιητικός) (Αρ. 4) Νόμος του 2011»

Παρόντες:

Ιωνάς Νικολάου, πρόεδρος Γιώργος Γεωργίου
Γεώργιος Γεωργίου Αντώνης Αντωνίου
Άριστος Δαμιανού Νίκος Νικολαΐδης
Γιώργος Λουκαΐδης  

Η Κοινοβουλευτική Επιτροπή Νομικών μελέτησε το πιο πάνω νομοσχέδιο σε τέσσερις συνεδρίες της, που πραγματοποιήθηκαν στις 11 και 25 Ιανουαρίου και στις 12 και 19 Σεπτεμβρίου 2012. Στα πλαίσια των συνεδριάσεων αυτών κλήθηκαν και παρευρέθηκαν ενώπιον της επιτροπής εκπρόσωποι του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως, της αστυνομίας, του Γραφείου του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, καθώς και ο αναπληρωτής διευθυντής Φυλακών. Ο Παγκύπριος Δικηγορικός Σύλλογος, παρ’ όλο που κλήθηκε, δεν εκπροσωπήθηκε στις συνεδρίες της επιτροπής.

Σκοπός του νομοσχεδίου όπως αυτό κατατέθηκε αρχικά είναι η τροποποίηση του περί Ποινικού Κώδικα Νόμου, ώστε αφενός να περιληφθεί στο ποινικό αδίκημα της απόδρασης κρατουμένου η περίπτωση της απόδρασης προσώπου που τελεί υπό νόμιμη κράτηση δυνάμει διατάγματος κράτησης και απέλασης και αφετέρου να περιληφθούν στο ποινικό αδίκημα της παροχής συνδρομής στην απόδραση φυλακισμένου οι περιπτώσεις της παροχής συνδρομής σε κρατούμενο για απόδραση ή της απόπειρας απόδρασης εντός των αστυνομικών κρατητηρίων.

Περαιτέρω, με το προτεινόμενο νομοσχέδιο το αδίκημα της παροχής συνδρομής στην απόδραση φυλακισμένου ή κρατουμένου καθίσταται αυστηρότερο, εφόσον δε θα χρειάζεται να αποδειχθεί ο σκοπός του προσώπου που μεταφέρει στη φυλακή ή στο κρατητήριο οτιδήποτε διευκολύνει την απόδραση, αρκεί να υπάρχει η δυνατότητα το εν λόγω μεταφερόμενο αντικείμενο να χρησιμοποιηθεί για την απόδραση φυλακισμένου ή κρατουμένου ή να τη διευκολύνει.

Επιπρόσθετα, το ποινικό αδίκημα της παροχής συνδρομής στην απόδραση θεωρείται ότι διαπράττεται και στην περίπτωση μεταφοράς κινητού τηλεφώνου εντός των αστυνομικών κρατητηρίων, ρύθμιση που είναι ανάλογη με τις υφιστάμενες διατάξεις του περί Φυλακών Νόμου και των σχετικών κανονισμών για τις φυλακές.

Στο στάδιο της μελέτης των προνοιών του νομοσχεδίου την επιτροπή απασχόλησαν κυρίως τα πιο κάτω ζητήματα:

1. Η πρόνοια του νομοσχεδίου σε σχέση με το αδίκημα της παροχής συνδρομής στην απόδραση φυλακισμένου ή κρατουμένου, το οποίο χαρακτηρίζεται ως κακούργημα, σε αντιδιαστολή με το ίδιο το αδίκημα της απόδρασης, το οποίο, σύμφωνα με την υφιστάμενη νομοθεσία, μπορεί να συνιστά είτε κακούργημα προκειμένου για καταδικασθέντα ή κατηγορούμενο για κακούργημα είτε πλημμέλημα σε κάθε άλλη περίπτωση. Συγκεκριμένα, προβλημάτισε το γεγονός ότι η παροχή συνδρομής στην απόδραση θα συνιστά κακούργημα ανεξάρτητα από το αν το ίδιο το αδίκημα της απόδρασης συνιστά κακούργημα ή πλημμέλημα. Σε σχέση με το ζήτημα αυτό οι εκπρόσωποι της αστυνομίας και της Νομικής Υπηρεσίας δήλωσαν ότι θεωρείται πολύ σοβαρό αδίκημα η βοήθεια στην απόδραση κάποιου που βρίσκεται υπό νόμιμη κράτηση, γι’ αυτό και η πράξη αυτή χαρακτηρίζεται ως κακούργημα.

2. Η πρόνοια του νομοσχεδίου με την οποία ποινικοποιείται η μεταφορά εντός των αστυνομικών κρατητηρίων μόνο κινητού τηλεφώνου, αποκλείοντας έτσι οποιοδήποτε άλλο φορητό μέσο επικοινωνίας.

3. Το πολύ χαμηλό ύψος της χρηματικής ποινής των €850,00 που προβλέπεται στην περίπτωση καταδίκης για μεταφορά εντός των αστυνομικών κρατητηρίων κινητού τηλεφώνου.

Στη βάση των πιο πάνω παρατηρήσεων και/ή προβληματισμών της επιτροπής, η εκπρόσωπος του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως, σε συνεργασία με τους εκπροσώπους της αστυνομίας και του Γραφείου του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, υπέβαλε στην επιτροπή αναθεωρημένο κείμενο, στο οποίο περιλήφθηκαν μεταξύ άλλων τα ακόλουθα:

1. Η τροποποίηση των διατάξεων που προβλέπουν για την ελευθέρωση κρατουμένου και η περαιτέρω τροποποίηση των διατάξεων που σχετίζονται με την απόδραση κρατουμένων, ώστε τα αδικήματα αυτά να συνιστούν πλέον μόνο κακουργήματα.

2. Η ποινικοποίηση της μεταφοράς εντός των αστυνομικών κρατητηρίων κινητού τηλεφώνου, καθώς και οποιουδήποτε άλλου φορητού μέσου επικοινωνίας.

3. Η αύξηση της ποινής για το αδίκημα της μεταφοράς κινητού τηλεφώνου ή φορητού μέσου επικοινωνίας στα αστυνομικά κρατητήρια από €850,00 σε €1.500.

Στα πλαίσια της συζήτησης που διεξήχθη ενώπιον της επιτροπής επί του αναθεωρημένου, σύμφωνα με τα πιο πάνω, κειμένου του νομοσχεδίου, η εκπρόσωπος του Γραφείου του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας προέβη σε πρόσθετες παρατηρήσεις και εισηγήσεις για σκοπούς βελτίωσης των προνοιών του νομοσχεδίου και ορθότερης απόδοσης του σκοπού που αυτό επιδιώκει. Συγκεκριμένα, η πιο πάνω εκπρόσωπος εισηγήθηκε τη σαφέστερη ερμηνεία ορισμένων όρων σε συνάρτηση με την πιο σαφή και πλήρη διατύπωση των πράξεων που στοιχειοθετούν το αδίκημα της ελευθέρωσης κρατουμένου, διακρίνοντας την περίπτωση που η ελευθέρωση αυτή γίνεται κατά ή αμέσως πριν από ή αμέσως μετά τη σύλληψη κάποιου προσώπου από την περίπτωση της παροχής συνδρομής με σκοπό την ελευθέρωση κάποιου προσώπου που βρίσκεται υπό νόμιμη κράτηση, η οποία παρέχεται σε μεταγενέστερο στάδιο της νόμιμης κράτησής του.

Επίσης, η ίδια εκπρόσωπος εισηγήθηκε τη σαφέστερη διατύπωση του αδικήματος της απόδρασης, ώστε αυτό να καλύπτει εκτός από την απόδραση από φυλακή ή αστυνομικό κρατητήριο και την περίπτωση απόδρασης προσώπου από άλλο χώρο, ενόσω αυτό τελεί υπό νόμιμη κράτηση και είναι υπό τον έλεγχο ή την εποπτεία του Αρχηγού Αστυνομίας ή του διευθυντή των Φυλακών ή του δικαστηρίου ή του διευθυντή του Τμήματος Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως.

Η Κοινοβουλευτική Επιτροπή Νομικών, λαμβάνοντας υπόψη τις σχετικές επισημάνσεις της εκπροσώπου του Γραφείου του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, διαμόρφωσε ανάλογα το κείμενο του νομοσχεδίου, ώστε σε αυτό να διαλαμβάνονται κυρίως τα ακόλουθα:

1. Η χρήση ή η απειλή χρήσης βίας εναντίον οποιουδήποτε προσώπου ή περιουσίας κατά ή αμέσως πριν από ή αμέσως μετά τη στέρηση της ελευθερίας προσώπου, με σκοπό να ελευθερωθεί το πρόσωπο αυτό από νόμιμη κράτηση ή να εμποδιστεί η στέρηση της ελευθερίας του, συνιστούν κακούργημα το οποίο επισύρει ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα επτά έτη.

2. Η παροχή συνδρομής με οποιοδήποτε τρόπο αλλά χωρίς τη χρήση βίας κατά ή αμέσως πριν από ή αμέσως μετά τη στέρηση της ελευθερίας προσώπου, με σκοπό να ελευθερωθεί πρόσωπο που βρίσκεται υπό νόμιμη κράτηση, συνιστά κακούργημα που επισύρει ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα πέντε έτη.

3. Η διαφυγή προσώπου ή η απόπειρα διαφυγής προσώπου που τελεί υπό νόμιμη κράτηση είτε με τη χρήση βίας είτε με οποιοδήποτε άλλο τρόπο συνιστούν κακούργημα που επισύρει ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα πέντε έτη.

4. Η παροχή συνδρομής για τη διαφυγή προσώπου που τελεί υπό νόμιμη κράτηση ή η μεταφορά οποιουδήποτε αντικειμένου εντός φυλακής ή αστυνομικών κρατητηρίων το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί προς διευκόλυνση της διαφυγής συνιστούν κακούργημα που επισύρει ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα πέντε έτη.

5. Η μεταφορά από οποιοδήποτε πρόσωπο κινητού τηλεφώνου ή οποιουδήποτε άλλου φορητού μέσου επικοινωνίας εντός των αστυνομικών κρατητηρίων, με σκοπό αυτό να περιέλθει στην κατοχή προσώπου που τελεί υπό νόμιμη κράτηση, συνιστά πλημμέλημα που επισύρει ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει το ένα έτος ή χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δύο χιλιάδες ευρώ ή και τις δύο αυτές ποινές.

Επιπρόσθετα, η επιτροπή επέφερε στο κείμενο του νομοσχεδίου περαιτέρω τροποποιήσεις, με σκοπό τη βελτίωσή του από νομοτεχνική άποψη.

Σημειώνεται ότι με το τελικό κείμενο συμφώνησε η εκπρόσωπος του Γραφείου του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας.

Υπό το φως των πιο πάνω, η Κοινοβουλευτική Επιτροπή Νομικών ομόφωνα εισηγείται την ψήφιση του νομοσχεδίου σε νόμο όπως αυτό έχει τελικά διαμορφωθεί στη βάση των πιο πάνω, αφού προηγουμένως τροποποιηθεί ο τίτλος του, ώστε να αναφέρεται ως «Ο περί Ποινικού Κώδικα (Τροποποιητικός) (Αρ. 3) Νόμος του 2012».

 

 

24 Σεπτεμβρίου 2012

     

    

     © Copyright 2000.  Η Βουλή των Αντιπροσώπων