Αρχείο

    

Έκθεση της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εμπορίου και Βιομηχανίας για τα νομοσχέδια «Ο περί της Έκδοσης Δικαστικών Διαταγμάτων για την Προστασία των Συλλογικών Συμφερόντων των Καταναλωτών (Τροποποιητικός) Νόμος του 2009» και «Ο περί της Ελευθερίας Εγκατάστασης Παρόχων Υπηρεσιών και της Ελεύθερης Κυκλοφορίας των Υπηρεσιών Νόμος του 2009»

Παρόντες׃

Λευτέρης Χριστοφόρου, πρόεδρος Γιαννάκης Γαβριήλ
Μαρία Κυριακού Άγγελος Βότσης
Ανδρέας Μουσκάλλης  

Η Κοινοβουλευτική Επιτροπή Εμπορίου και Βιομηχανίας μελέτησε τα πιο πάνω νομοσχέδια σε δύο συνεδρίες της, που πραγματοποιήθηκαν την 1η και στις 8 Δεκεμβρίου 2009. Στα πλαίσια των συνεδριάσεων αυτών κλήθηκαν και παρευρέθηκαν στην επιτροπή εκπρόσωποι του Υπουργείου Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού, του Υπουργείου Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος, του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως, του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, του Υπουργείου Εσωτερικών, του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού, του Υπουργείου Συγκοινωνιών και Έργων, του Υπουργείου Υγείας, του Γραφείου Προγραμματισμού, του Γραφείου του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, του Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού, του Κυπριακού Οργανισμού Αθλητισμού, του Συμβουλίου Εγγραφής Κτηματομεσιτών, του ΚΕΒΕ, της ΟΕΒ, του Συνδέσμου Εγκεκριμένων Λογιστών Κύπρου, του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου, του Κυπριακού Συνδέσμου Καταναλωτών και της Παγκύπριας Ένωσης Καταναλωτών και Ποιότητας Ζωής.

Το Υπουργείο Οικονομικών, το ΕΤΕΚ, ο Σύνδεσμος Ανεξαρτήτων Λογιστών Κύπρου και ο Σύνδεσμος Πτυχιούχων Εγκεκριμένων Λογιστών-Ελεγκτών Κύπρου, παρ’ όλο που κλήθηκαν, δεν εκπροσωπήθηκαν στις συνεδρίες της επιτροπής.

Σκοπός και των δύο υπό αναφορά νομοσχεδίων είναι η μεταφορά στην εθνική έννομη τάξη των διατάξεων της Οδηγίας 2006/123/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 12ης Δεκεμβρίου 2006 σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά. Σημειώνεται ότι, σύμφωνα με το άρθρο 44 της Οδηγίας, τα κράτη μέλη είναι υποχρεωμένα να εναρμονιστούν με την εν λόγω Οδηγία μέχρι τις 28 Δεκεμβρίου 2009. Συναφώς, επισημαίνεται ότι τα εν λόγω νομοσχέδια κατατέθηκαν στη Βουλή στις 26 Νοεμβρίου 2009.

Σκοπός του πρώτου νομοσχεδίου είναι η τροποποίηση του περί της Έκδοσης Δικαστικών Διαταγμάτων για την Προστασία των Συλλογικών Συμφερόντων των Καταναλωτών Νόμου για σκοπούς εναρμόνισης με το άρθρο 42 της Οδηγίας 2006/123/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 12ης Δεκεμβρίου 2006 σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον της επιτροπής από την εκπρόσωπο του Υπουργείου Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού, με το πιο πάνω τροποποιητικό νομοσχέδιο προτείνεται η προσθήκη στο παράρτημα της ισχύουσας νομοθεσίας, στο οποίο απαριθμούνται οι νόμοι που διέπουν τα συλλογικά συμφέροντα των καταναλωτών, του δεύτερου υπό αναφορά προτεινόμενου νόμου, που τιτλοφορείται «Ο περί της Ελευθερίας Εγκατάστασης Παρόχων Υπηρεσιών και της Ελεύθερης Κυκλοφορίας των Υπηρεσιών Νόμος», ο οποίος αποτελεί τον οριζόντιο νόμο πλαίσιο για ενσωμάτωση της Οδηγίας 2006/123/ΕΚ.

Σκοπός του δεύτερου εναρμονιστικού νομοσχεδίου είναι η θέσπιση γενικών διατάξεων που διευκολύνουν την άσκηση της ελευθερίας εγκατάστασης των παρόχων υπηρεσιών στη Δημοκρατία, καθώς και την ελεύθερη κυκλοφορία των υπηρεσιών που προσφέρονται στη Δημοκρατία από παρόχους που βρίσκονται εγκατεστημένοι σε άλλα κράτη μέλη, ελευθερίες οι οποίες προνοούνται στα άρθρα 43 και 49 της Συνθήκης για την Ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Με τις διατάξεις αυτές επιτυγχάνεται υψηλό ποιοτικό επίπεδο υπηρεσιών.

Ειδικότερα, σύμφωνα με την εισηγητική έκθεση που συνοδεύει το δεύτερο υπό αναφορά νομοσχέδιο, αυτό προβλέπει, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα:

1. Τα συστήματα και τις προϋποθέσεις χορήγησης άδειας παροχής υπηρεσιών από παρόχους που βρίσκονται εγκατεστημένοι στη Δημοκρατία, τη διάρκεια της εν λόγω άδειας και τη διαδικασία επιλογής μεταξύ των υποψηφίων που αιτούνται άδεια σε περίπτωση περιορισμένου αριθμού διαθέσιμων αδειών.

2. Τις απαιτήσεις οι οποίες απαγορεύεται να επιβάλλονται με νομοθεσία για την παροχή υπηρεσιών, καθώς και τη διαδικασία αξιολόγησης κατά πόσο απαιτήσεις που δυνατόν να περιληφθούν σε μελλοντικές νομοθεσίες συνάδουν με τις αρχές της ελευθερίας εγκατάστασης και της ελεύθερης κυκλοφορίας των υπηρεσιών.

3. Τη διασφάλιση της αρχής της ελεύθερης κυκλοφορίας των υπηρεσιών των παρόχων που βρίσκονται εγκατεστημένοι σε άλλο κράτος μέλος, καθορίζοντας ταυτόχρονα τους τομείς στους οποίους επιτρέπεται παρέκκλιση από την εν λόγω αρχή.

4. Την απλούστευση των διοικητικών διαδικασιών που πρέπει να ακολουθούνται, στις περιπτώσεις που για την παροχή υπηρεσιών απαιτείται παραχώρηση άδειας.

5. Την εγκαθίδρυση του Ενιαίου Κέντρου Εξυπηρέτησης (ΕΚΕ) στο Υπουργείο Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού για την παροχή πληροφοριών και ενημέρωση των παρόχων υπηρεσιών και την εξ αποστάσεως ηλεκτρονική διεκπεραίωση των απαιτούμενων διαδικασιών και διατυπώσεων για την πρόσβαση των παρόχων σε δραστηριότητες παροχής υπηρεσιών.

6. Την υποχρέωση των παρόχων των υπηρεσιών να παραχωρούν στους αποδέκτες τις απαραίτητες πληροφορίες σε σχέση με την υπηρεσία την οποία παρέχουν.

7. Την ασφάλιση της επαγγελματικής ευθύνης των παρόχων, τις εμπορικές επικοινωνίες των νομοθετικά κατοχυρωμένων επαγγελμάτων και τις δραστηριότητες πολλαπλών ειδικοτήτων.

8. Τη συνεργασία των αρμόδιων αρχών της Δημοκρατίας με τις αρμόδιες αρχές άλλων κρατών μελών στο πλαίσιο της άσκησης του εποπτικού τους ρόλου ως προς τους παρόχους υπηρεσιών.

Στην ίδια εισηγητική έκθεση επισημαίνεται ότι για την πλήρη υιοθέτηση της Οδηγίας σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά απαιτούνται, πέραν της θέσπισης του προτεινόμενου νόμου πλαισίου, επιπρόσθετες επιμέρους τροποποιήσεις άλλων υφιστάμενων νόμων, καθώς και αλλαγές στη διοικητική πρακτική, που προωθούνται ξεχωριστά από κάθε υπουργείο. Επιπρόσθετα, στην εν λόγω εισηγητική έκθεση αναφέρεται ότι στα πλαίσια ετοιμασίας του υπό αναφορά νομοσχεδίου το Γραφείο Προγραμματισμού συντόνισε σχετική διαβούλευση με τα αρμόδια υπουργεία και άλλους εμπλεκόμενους φορείς, καθώς και με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, οι απόψεις των οποίων ενσωματώθηκαν στο υπό αναφορά νομοσχέδιο από τη Νομική Υπηρεσία της Δημοκρατίας στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον της επιτροπής από το Γραφείο Προγραμματισμού, οι διατάξεις του προτεινόμενου νόμου επηρεάζουν τις αρχές τόσο του ευρύτερου δημόσιου τομέα όσο και του ιδιωτικού τομέα που έχουν αρμοδιότητες στους τομείς των υπηρεσιών. Τέτοιες υπηρεσίες παρέχουν, μεταξύ άλλων:

1. πλείστα νομοθετικά κατοχυρωμένα επαγγέλματα, όπως δικηγόροι, λογιστές, αρχιτέκτονες,

2. τεχνίτες,

3. επιχειρήσεις που παρέχουν διαχειριστικές συμβουλές οργάνωσης εκδηλώσεων, διαφήμισης και πρόσληψης,

4. διανεμητικό εμπόριο, λιανικό και χονδρικό εμπόριο προϊόντων και υπηρεσιών,

5. υπηρεσίες στον τομέα του τουρισμού, όπως ταξιδιωτικά γραφεία,

6. υπηρεσίες ψυχαγωγίας, όπως αθλητικά κέντρα και πάρκα,

7. υπηρεσίες κατασκευής,

8. υπηρεσίες διανομής και σίτισης, όπως ξενοδοχεία και εστιατόρια,

9. υπηρεσίες εκμίσθωσης, όπως ενοικιάσεις αυτοκινήτων,

10. υπηρεσίες στους τομείς της εκπαίδευσης και κατάρτισης,

11. υπηρεσίες ακινήτων,

12. υπηρεσίες οικιακής υποστήριξης, όπως υπηρεσίες καθαρισμού και φύλαξης παιδιών.

Από το πεδίο εφαρμογής της Οδηγίας και της προτεινόμενης νομοθεσίας εξαιρούνται οι ακόλουθες υπηρεσίες/δραστηριότητες:

1. Οι μη οικονομικές υπηρεσίες γενικού ενδιαφέροντος, όπως η δημόσια εκπαίδευση.

2. Οι χρηματοοικονομικές υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένων αυτών που αφορούν τράπεζες, πιστώσεις, ασφαλίσεις και αντασφαλίσεις, επαγγελματικές ή προσωπικές συντάξεις, χρεόγραφα, αμοιβαία κεφάλαια και πληρωμές.

3. Οι υπηρεσίες και τα δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών όσον αφορά τα θέματα που ρυθμίζονται από τις Οδηγίες 2002/19/ΕΚ, 2002/20/ΕΚ, 2002/21/ΕΚ, 2002/22/ΕΚ και 2002/58/ΕΚ.

4. Οι υπηρεσίες στον τομέα των μεταφορών, συμπεριλαμβανομένων των λιμενικών υπηρεσιών.

5. Οι υπηρεσίες που παρέχονται από γραφεία εύρεσης προσωρινής εργασίας.

6. Οι υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης.

7. Οι οπτικοακουστικές υπηρεσίες.

8. Οι δραστηριότητες παροχής υπηρεσιών τυχερών παιγνίων.

9. Οι δραστηριότητες που συνδέονται με την άσκηση δημόσιας εξουσίας.

10. Ορισμένες κοινωνικές υπηρεσίες που σχετίζονται με την κοινωνική στέγαση, την παιδική μέριμνα και τη στήριξη ατόμων που έχουν ανάγκη.

11. Οι ιδιωτικές υπηρεσίες ασφάλειας.

12. Οι υπηρεσίες των συμβολαιογράφων και των δικαστικών επιμελητών που διορίζονται με επίσημη πράξη της αρμόδιας διοικητικής αρχής.

Σύμφωνα με το επεξηγηματικό σημείωμα που συνοδεύει το εν λόγω νομοσχέδιο, η Οδηγία και, κατά συνέπεια, το υπό αναφορά νομοσχέδιο δε θίγουν την άσκηση των θεμελιωδών δικαιωμάτων όπως αυτά κατοχυρώνονται στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας και στο κοινοτικό δίκαιο. Επίσης, δε θίγουν το εργατικό δίκαιο, δηλαδή οποιαδήποτε νομική ή συμβατική διάταξη αφορά όρους απασχόλησης ή όρους εργασίας, περιλαμβανομένης της υγείας και της ασφάλειας στους χώρους εργασίας, και τις σχέσεις μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων, η οποία σέβεται το κοινοτικό δίκαιο και ισχύει και εφαρμόζεται στη Δημοκρατία.

Συναφώς, η εκπρόσωπος του Γραφείου Προγραμματισμού δήλωσε ότι, παρόλο που το εργατικό δίκαιο δε θίγεται από την εν λόγω Οδηγία, το υπό αναφορά νομοσχέδιο τέθηκε υπόψη των βασικών εργατικών οργανώσεων, οι οποίες δε διατύπωσαν οποιαδήποτε παρατήρηση.

Σημειώνεται ότι σύμφωνα με το άρθρο 5 του υπό αναφορά νομοσχεδίου, σε περίπτωση που οι διατάξεις του συγκρούονται με διάταξη άλλης κοινοτικής πράξης ή με διάταξη εθνικής νομοθεσίας που εναρμονίζεται με αυτή και η οποία ρυθμίζει τις ειδικές πτυχές της πρόσβασης και της άσκησης δραστηριότητας παροχής υπηρεσίας σε ειδικούς τομείς ή ειδικά επαγγέλματα, η διάταξη της άλλης κοινοτικής πράξης ή της εθνικής νομοθεσίας υπερισχύει και εφαρμόζεται σ’ αυτούς τους ειδικούς τομείς ή τα ειδικά επαγγέλματα.

Επιπρόσθετα, με βάση περαιτέρω στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον της επιτροπής, η Οδηγία επιτρέπει τη διατήρηση απαιτήσεων/προϋποθέσεων που δυνατόν να υπάρχουν σε εθνικό επίπεδο στα κράτη μέλη όσον αφορά την εγκατάσταση και τη διασυνοριακή παροχή υπηρεσιών, νοουμένου ότι ικανοποιούν τα κριτήρια της μη διάκρισης, της αναγκαιότητας και της αναλογικότητας. Η αναγκαιότητα αιτιολογείται από επιτακτικούς λόγους δημόσιου συμφέροντος, όπως η δημόσια τάξη, η δημόσια ασφάλεια, η δημόσια υγεία και η προστασία του περιβάλλοντος. Παράλληλα, η Οδηγία καθορίζει ορισμένες συγκεκριμένες απαιτήσεις η επιβολή των οποίων απαγορεύεται, επειδή αυτές εισάγουν διακρίσεις ή είναι κατάλλο τρόπο ιδιαίτερα περιοριστικές.

Όπως προκύπτει από τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον της επιτροπής, μέσω του ΕΚΕ, το οποίο εγκαθιδρύεται στο Υπουργείο Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού, θα διεκπεραιώνονται όλες οι διαδικασίες και διατυπώσεις αδειοδότησης ενδιαφερόμενων παρόχων υπηρεσιών από τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξ αποστάσεως με ηλεκτρονικά μέσα. Το ΕΚΕ θα έχει συντονιστικό ρόλο, ενώ η τελική ευθύνη για αδειοδότηση παραμένει στις αρμόδιες αρχές. Για σκοπούς ηλεκτρονικής διεκπεραίωσης, βρίσκεται υπό εξέλιξη η ενσωμάτωση στην ειδική ιστοσελίδα που αναπτύχθηκε για το ΕΚΕ εργαλείων που επιτρέπουν την ηλεκτρονική υπογραφή εντύπων και την επιβεβαίωση της ηλεκτρονικής υπογραφής από τον παραλήπτη.

Σημειώνεται ότι στα πλαίσια της εξέτασης του δεύτερου υπό αναφορά νομοσχεδίου οι εκπρόσωποι του Γραφείου του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας υπέβαλαν στην επιτροπή αναθεωρημένο κείμενο, στο οποίο, όπως ανέφεραν, περιλαμβάνονται αφενός απαραίτητες τροποποιήσεις που προκύπτουν λόγω της έναρξης ισχύος της Συνθήκης της Λισαβόνας, την 1η Δεκεμβρίου 2009, και αφετέρου τροποποιήσεις για τη βελτίωση του κειμένου από νομοτεχνικής άποψης.

Όλοι οι παρευρισκόμενοι συμφώνησαν με τους σκοπούς και τις επιδιώξεις των υπό εξέταση νομοσχεδίων.

Υπό το φως των πιο πάνω, ο πρόεδρος και τα μέλη της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εμπορίου και Βιομηχανίας επιφυλάσσονται να τοποθετηθούν τόσο επί του πρώτου νομοσχεδίου όσο και επί του αναθεωρημένου κειμένου του δεύτερου νομοσχεδίου κατά τη συζήτησή τους στην ολομέλεια του σώματος.

 

 

9 Δεκεμβρίου 2009

 

 
     

    

     © Copyright 2000.  Η Βουλή των Αντιπροσώπων