Αρχείο

    

Έκθεση της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων για το νομοσχέδιο «Ο περί της Ελευθερίας Εγκατάστασης Παρόχων Υπηρεσιών και της Ελεύθερης Κυκλοφορίας των Υπηρεσιών Νόμος του 2009»

Παρόντες:

Πάμπης Κυρίτσης, πρόεδρος Χρήστος Στυλιανίδης
Αντρέας Φακοντής Αντώνης Αντωνίου
Σκεύη Κούτρα Κουκουμά Αθηνά Κυριακίδου
Μαρία Κυριακού Ρούλα Μαυρονικόλα

Η Κοινοβουλευτική Επιτροπή Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων μελέτησε το πιο πάνω νομοσχέδιο σε πέντε συνεδρίες της, που πραγματοποιήθηκαν στις 20 Μαΐου, στις 3, 10 και 24 Ιουνίου και την 1η Ιουλίου 2010.

Στα πλαίσια των συνεδριάσεων αυτών κλήθηκαν και παρευρέθηκαν ενώπιον της επιτροπής εκπρόσωποι του Υπουργείου Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού, του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, του Γραφείου Προγραμματισμού και του Γραφείου του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας.

Σκοπός του υπό αναφορά νομοσχεδίου είναι η μεταφορά στην εθνική νομοθεσία των διατάξεων της Οδηγίας 2006/123/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 12ης Δεκεμβρίου 2006 σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά. Σημειώνεται ότι, σύμφωνα με το άρθρο 44 της Οδηγίας, τα κράτη μέλη ήταν υποχρεωμένα να εναρμονιστούν με την εν λόγω Οδηγία μέχρι τις 28 Δεκεμβρίου 2009. Συναφώς, επισημαίνεται ότι το εν λόγω νομοσχέδιο κατατέθηκε στη Βουλή των Αντιπροσώπων στις 26 Νοεμβρίου 2009 και παραπέμφθηκε για εξέταση στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Εμπορίου και Βιομηχανίας ως το βασικό νομοσχέδιο ενός πακέτου νομοσχεδίων και κανονισμών που επίσης εναρμονίζουν το κυπριακό δίκαιο με την πιο πάνω αναφερόμενη Οδηγία.

Η Κοινοβουλευτική Επιτροπή Εμπορίου και Βιομηχανίας μελέτησε το νομοσχέδιο σε αριθμό συνεδριάσεών της, που πραγματοποιήθηκαν στο διάστημα μεταξύ 1ης Δεκεμβρίου 2009 και 27ης Απριλίου 2010. Η Κοινοβουλευτική Επιτροπή Εμπορίου και Βιομηχανίας το Δεκέμβριο του 2009 ετοίμασε έκθεση προς την ολομέλεια της Βουλής, με ημερομηνία 9 Δεκεμβρίου 2009, για το υπό αναφορά νομοσχέδιο. Ωστόσο, η ολομέλεια του σώματος στις 10 Δεκεμβρίου 2009 αποφάσισε ότι το νομοσχέδιο αυτό έχρηζε περαιτέρω συζήτησης στην επιτροπή. Σε νεότερη συνεδρία της, ημερομηνίας 27 Απριλίου 2010, η Κοινοβουλευτική Επιτροπή Εμπορίου και Βιομηχανίας έκρινε ότι το παρόν νομοσχέδιο μαζί με τα άλλα εναρμονιστικά με τη συγκεκριμένη Οδηγία νομοσχέδια και κανονισμούς άπτονταν θεμάτων εργασιακού καθεστώτος, γι’ αυτό και εισηγήθηκε την παραπομπή τους στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, ο πρόεδρος της οποίας αποδέχτηκε την εισήγηση αυτή.

Στα πλαίσια της περαιτέρω εξέτασης του νομοσχεδίου από την Κοινοβουλευτική Επιτροπή Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, το Γραφείο Προγραμματισμού, το οποίο ορίστηκε με την υπ’ αριθμόν 67.460 απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου, ημερομηνίας 9 Ιουλίου 2008, ως η συντονιστική αρχή για την υιοθέτηση της εν λόγω Οδηγίας, ενημέρωσε εκ νέου την Κοινοβουλευτική Επιτροπή Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων για τους σκοπούς και τις επιδιώξεις του νομοσχεδίου. Η εκπρόσωπος του γραφείου δήλωσε ενώπιον της επιτροπής ότι σκοπός του εναρμονιστικού νομοσχεδίου είναι η θέσπιση γενικών διατάξεων που διευκολύνουν την άσκηση της ελευθερίας εγκατάστασης των παρόχων υπηρεσιών στη Δημοκρατία, καθώς και την ελεύθερη κυκλοφορία των υπηρεσιών που προσφέρονται στη Δημοκρατία από παρόχους που βρίσκονται εγκατεστημένοι σε άλλα κράτη μέλη, διατηρώντας ταυτόχρονα υψηλό ποιοτικό επίπεδο υπηρεσιών.

Ειδικότερα, σύμφωνα με την ίδια εκπρόσωπο, καθώς και την εισηγητική έκθεση που συνοδεύει το υπό αναφορά νομοσχέδιο, αυτό προβλέπει μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα:

1. Τα συστήματα και τις προϋποθέσεις χορήγησης άδειας παροχής υπηρεσιών από παρόχους που βρίσκονται εγκατεστημένοι στη Δημοκρατία, τη διάρκεια της εν λόγω άδειας και τη διαδικασία επιλογής μεταξύ των υποψηφίων που αιτούνται άδεια σε περίπτωση περιορισμένου αριθμού διαθέσιμων αδειών.

2. Τις απαιτήσεις οι οποίες απαγορεύεται να επιβάλλονται με νομοθεσία για την παροχή υπηρεσιών, καθώς και τη διαδικασία αξιολόγησης κατά πόσο απαιτήσεις που δυνατόν να περιληφθούν σε μελλοντικές νομοθεσίες συνάδουν με τις αρχές της ελευθερίας εγκατάστασης και της ελεύθερης κυκλοφορίας των υπηρεσιών.

3. Τη διασφάλιση της αρχής της ελεύθερης κυκλοφορίας των υπηρεσιών των παρόχων που βρίσκονται εγκατεστημένοι σε άλλο κράτος μέλος, καθορίζοντας ταυτόχρονα τους τομείς στους οποίους επιτρέπεται παρέκκλιση από την εν λόγω αρχή.

4. Την απλούστευση των διοικητικών διαδικασιών που πρέπει να ακολουθούνται στις περιπτώσεις που για παροχή των υπηρεσιών απαιτείται η παραχώρηση άδειας.

5. Την εγκαθίδρυση του Ενιαίου Κέντρου Εξυπηρέτησης (ΕΚΕ) στο Υπουργείο Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού για παροχή πληροφοριών και ενημέρωση των παρόχων υπηρεσιών και την εξ αποστάσεως ηλεκτρονική διεκπεραίωση των απαιτούμενων διαδικασιών και διατυπώσεων για πρόσβαση των παρόχων σε δραστηριότητες παροχής υπηρεσιών.

6. Την υποχρέωση των παρόχων υπηρεσιών να παραχωρούν στους αποδέκτες τις απαραίτητες πληροφορίες σε σχέση με την υπηρεσία την οποία παρέχουν.

7. Την ασφάλιση επαγγελματικής ευθύνης των παρόχων, τις εμπορικές επικοινωνίες των νομοθετικά κατοχυρωμένων επαγγελμάτων και τις δραστηριότητες πολλαπλών ειδικοτήτων.

8. Τη συνεργασία των αρμόδιων αρχών της Δημοκρατίας με τις αρμόδιες αρχές άλλων κρατών μελών στο πλαίσιο της άσκησης του εποπτικού τους ρόλου ως προς τους παρόχους υπηρεσιών.

Σημειώνεται ότι για τους σκοπούς του παρόντος νομοσχεδίου υπηρεσία σημαίνει κάθε μη μισθωτή οικονομική δραστηριότητα που παρέχεται κατά κανόνα έναντι αμοιβής, κατά την έννοια του άρθρου 5 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αρμόδια υπουργεία για την εφαρμογή του νομοσχεδίου είναι όλα τα υπουργεία, εξαιρουμένου του Υπουργείου Άμυνας και του Υπουργείου Εξωτερικών.

Η εκπρόσωπος του Γραφείου Προγραμματισμού επισήμανε συναφώς ότι για την πλήρη υιοθέτηση της Οδηγίας σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά απαιτείται επιπρόσθετα και πέραν της θέσπισης του προτεινόμενου νόμου πλαισίου η τροποποίηση επιμέρους υφιστάμενων νομοθεσιών που ρυθμίζουν την παροχή συγκεκριμένων υπηρεσιών και οι οποίες προωθούνται ξεχωριστά από το αρμόδιο για κάθε νομοθεσία υπουργείο. Όπως η ίδια εξήγησε, η τροποποίηση των εν λόγω επιμέρους νομοθεσιών κρίθηκε σκόπιμη ύστερα από σχετική διαβούλευση που συντόνισε το Γραφείο Προγραμματισμού με τα αρμόδια υπουργεία και άλλους εμπλεκόμενους φορείς, με σκοπό την αξιολόγηση της συμβατότητας (screening) της νομοθεσίας και διοικητικής πρακτικής στους τομείς αρμοδιότητας του κάθε υπουργείου. Σύμφωνα με την ίδια, οι νομοθεσίες αυτές ξεπερνούν τις πενήντα σε αριθμό και ήδη ορισμένες από αυτές κατατέθηκαν στη Βουλή και εκκρεμούν ενώπιον της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων και άλλων αρμόδιων κοινοβουλευτικών επιτροπών.

Η εκπρόσωπος του Γραφείου Προγραμματισμού ανέφερε ως παραδείγματα υπηρεσιών που καλύπτονται από την προτεινόμενη νομοθεσία τα ακόλουθα:

1. Πλείστα νομοθετικά κατοχυρωμένα επαγγέλματα, όπως δικηγόροι, λογιστές, αρχιτέκτονες.

2. Τεχνίτες.

3. Επιχειρήσεις που παρέχουν διαχειριστικές συμβουλές οργάνωσης εκδηλώσεων, διαφήμισης και πρόσληψης.

4. Διανεμητικό εμπόριο, λιανικό και χονδρικό εμπόριο προϊόντων και υπηρεσιών.

5. Υπηρεσίες στον τομέα του τουρισμού, όπως ταξιδιωτικά γραφεία.

6. Υπηρεσίες ψυχαγωγίας, όπως αθλητικά κέντρα και πάρκα.

7. Υπηρεσίες κατασκευής.

8. Υπηρεσίες διανομής και σίτισης, όπως ξενοδοχεία και εστιατόρια.

9. Υπηρεσίες εκμίσθωσης, όπως ενοικιάσεις αυτοκινήτων.

10. Υπηρεσίες στους τομείς εκπαίδευσης και κατάρτισης.

11. Υπηρεσίες ακινήτων.

12. Υπηρεσίες οικιακής υποστήριξης, όπως υπηρεσίες καθαρισμού και φύλαξης παιδιών.

Σημειώνεται ότι από το πεδίο εφαρμογής της Οδηγίας και της προτεινόμενης νομοθεσίας εξαιρούνται οι ακόλουθες υπηρεσίες/δραστηριότητες:

1. Οι μη οικονομικές υπηρεσίες γενικού ενδιαφέροντος, όπως η δημόσια εκπαίδευση.

2. Οι χρηματοοικονομικές υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένων αυτών που αφορούν τράπεζες, πιστώσεις, ασφαλίσεις και αντασφαλίσεις, επαγγελματικές ή προσωπικές συντάξεις, χρεόγραφα, αμοιβαία κεφάλαια και πληρωμές.

3. Οι υπηρεσίες και τα δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών όσον αφορά τα θέματα που ρυθμίζονται από τις Οδηγίες 2002/19/ΕΚ, 2002/20/ΕΚ, 2002/21/ΕΚ, 2002/22/ΕΚ και 2002/58/ΕΚ.

4. Οι υπηρεσίες στον τομέα των μεταφορών, συμπεριλαμβανομένων των λιμενικών υπηρεσιών.

5. Οι υπηρεσίες που παρέχονται από γραφεία εύρεσης προσωρινής εργασίας.

6. Οι υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης.

7. Οι οπτικοακουστικές υπηρεσίες.

8. Οι δραστηριότητες παροχής υπηρεσιών τυχερών παιγνίων.

9. Οι δραστηριότητες που συνδέονται με την άσκηση δημόσιας εξουσίας.

10. Ορισμένες κοινωνικές υπηρεσίες που σχετίζονται με την κοινωνική στέγαση, την παιδική μέριμνα και τη στήριξη ατόμων που έχουν ανάγκη.

11. Οι ιδιωτικές υπηρεσίες ασφάλειας.

12. Οι υπηρεσίες των συμβολαιογράφων και των δικαστικών επιμελητών που διορίζονται με επίσημη πράξη της αρμόδιας διοικητικής αρχής.

Επιπλέον, διευκρινίζεται ότι, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 5 του νομοσχεδίου, σε περίπτωση σύγκρουσης του προτεινόμενου νόμου με διάταξη άλλης κοινοτικής πράξης και της αντίστοιχης εναρμονιστικής της νομοθεσίας που ρυθμίζει τις ειδικές πτυχές της πρόσβασης και της άσκησης δραστηριότητας παροχής υπηρεσίας σε ειδικούς τομείς ή ειδικά επαγγέλματα, υπερισχύει η διάταξη της άλλης κοινοτικής πράξης και της αντίστοιχης εναρμονιστικής εθνικής νομοθεσίας. Στο νομοσχέδιο αναφέρονται ενδεικτικά τέτοιες πράξεις οι οποίες υπερισχύουν έναντι του προτεινόμενου νόμου, όπως είναι η Οδηγία 96/71/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την απόσπαση εργαζομένων στο πλαίσιο παροχής υπηρεσιών, ο Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για το συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας και η Οδηγία 2005/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων.

Σημειώνεται τέλος ότι το νομοσχέδιο επιτρέπει τη διατήρηση απαιτήσεων/προϋποθέσεων που δυνατόν να υπάρχουν σε επιμέρους νομοθεσίες και που αφορούν στην εγκατάσταση και διασυνοριακή παροχή υπηρεσιών, νοουμένου ότι ικανοποιούν τα κριτήρια της μη διάκρισης, της αναγκαιότητας και της αναλογικότητας και νοουμένου ότι δικαιολογούνται από επιτακτικούς λόγους δημόσιου συμφέροντος, όπως είναι η δημόσια τάξη, η δημόσια ασφάλεια, η δημόσια υγεία, η προστασία του περιβάλλοντος και άλλα. Παράλληλα, το νομοσχέδιο καθορίζει συγκεκριμένες απαιτήσεις η επιβολή των οποίων απαγορεύεται, επειδή εισάγουν διακρίσεις ή είναι ιδιαίτερα περιοριστικές και δεν μπορούν να διατηρηθούν, όπως είναι για παράδειγμα απαίτηση αναφορικά με την ιθαγένεια του παρόχου της υπηρεσίας ή του προσωπικού του.

Στο στάδιο της διεξαγωγής της συζήτησης του νομοσχεδίου, ο πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων κ. Πάμπης Κυρίτσης, απευθυνόμενος στον εκπρόσωπο του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, έθεσε το ερώτημα κατά πόσο το υπό εξέταση νομοσχέδιο θίγει με οποιοδήποτε άμεσο ή έμμεσο τρόπο εργασιακά δικαιώματα ή θέματα εργασιακού καθεστώτος.

Απαντώντας στο πιο πάνω τεθέν ερώτημα, ο εκπρόσωπος του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων δήλωσε ότι το υπό αναφορά νομοσχέδιο δε θα επηρεάσει με οποιοδήποτε τρόπο το εργατικό δίκαιο. Όπως ο ίδιος διευκρίνισε, στο άρθρο 3 του νομοσχεδίου αναφέρεται ρητά ότι ο προτεινόμενος νόμος δε θίγει «το εργατικό δίκαιο, δηλαδή οποιαδήποτε νομική ή συμβατική διάταξη περί όρων απασχολήσεως ή όρων εργασίας, περιλαμβανομένης της υγείας και της ασφάλειας στους χώρους εργασίας, και περί των σχέσεων μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων, η οποία σέβεται το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ισχύει και εφαρμόζεται στη Δημοκρατία, περιλαμβανομένης οποιασδήποτε νομοθεσίας στον τομέα της κοινωνικής ασφάλισης».

Περαιτέρω, η Κοινοβουλευτική Επιτροπή Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων ζήτησε από την εκπρόσωπο του Γραφείου Προγραμματισμού περαιτέρω ενημέρωση, με στοιχεία, για τον τρόπο που τα άλλα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης επέλεξαν, για να μεταφέρουν στο εθνικό τους δίκαιο την εν λόγω Οδηγία, και για οποιαδήποτε σημεία της Οδηγίας που απασχόλησαν ιδιαίτερα τα άλλα κράτη μέλη και για τα οποία τα άλλα κράτη μέλη προχώρησαν σε κάποιες ιδιαίτερες ρυθμίσεις.

Ανταποκρινόμενο στο πιο πάνω αίτημα της επιτροπής, το Γραφείο Προγραμματισμού απέστειλε στην επιτροπή τη νομοθεσία της Ελλάδας, καθώς και τις νομοθεσίες άλλων πέντε κρατών μελών, της Μάλτας, της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Δανίας, του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ολλανδίας, τις οποίες το γραφείο μπόρεσε να εξασφαλίσει στην αγγλική γλώσσα. Στα πλαίσια της συζήτησης αυτών των νομοθεσιών σε συνεδρία της επιτροπής που επακολούθησε, τόσο η εκπρόσωπος του Γραφείου Προγραμματισμού όσο και η εκπρόσωπος του Γραφείου του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας δήλωσαν στην επιτροπή ότι τα κράτη μέλη μετέφεραν στην εθνική τους νομοθεσία την Οδηγία με παρόμοιο τρόπο και χωρίς ιδιαίτερες διαφοροποιήσεις, καθώς η εν λόγω Οδηγία είναι αρκετά λεπτομερής και δεν αφήνει στα κράτη μέλη περιθώρια ελιγμών.

Σημειώνεται ότι η Κοινοβουλευτική Επιτροπή Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων υιοθέτησε το αναθεωρημένο κείμενο του νομοσχεδίου, το οποίο είχε υποβληθεί από το Γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας στα πλαίσια της εξέτασης του νομοσχεδίου ενώπιον της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εμπορίου και Βιομηχανίας και στο οποίο περιλήφθηκαν οι απαραίτητες τροποποιήσεις που προέκυψαν λόγω της έναρξης της ισχύος της Συνθήκης της Λισαβόνας την 1η Δεκεμβρίου 2009.

Επισημαίνεται επίσης ότι η Κοινοβουλευτική Επιτροπή Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων υιοθέτησε και ενσωμάτωσε στο νομοσχέδιο σχετική εισήγηση που είχε κατατεθεί στα πλαίσια της συζήτησης του νομοσχεδίου στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Εμπορίου και Βιομηχανίας από τα μέλη της βουλευτές της κοινοβουλευτικής ομάδας ΑΚΕΛ-Αριστερά-Νέες Δυνάμεις, η οποία προβλέπει την προσθήκη νέου εδαφίου (4) στο άρθρο 3 του νομοσχεδίου και έχει στόχο την ενίσχυση των θεσμών παρακολούθησης και εποπτείας των αρμόδιων αρχών και υπηρεσιών που έχουν την ευθύνη της τήρησης των διατάξεων του άρθρου 3 του νομοσχεδίου. Σημειώνεται ότι το εν λόγω άρθρο κατοχυρώνει την άσκηση της ελευθερίας εγκατάστασης παρόχων υπηρεσιών στη Δημοκρατία και της ελεύθερης κυκλοφορίας των υπηρεσιών, διευκρινίζοντας ότι αυτό γίνεται χωρίς να θίγονται μεταξύ άλλων το εργατικό δίκαιο, το δικαίωμα σύναψης και εφαρμογής συλλογικών συμβάσεων και το δικαίωμα εργατικών κινητοποιήσεων.

Ταυτόχρονα, προκειμένου να απαλειφθούν αναχρονιστικές διατάξεις του νομοσχεδίου, η Κοινοβουλευτική Επιτροπή Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, κατόπιν υποδείξεως της Υπηρεσίας Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Βουλής και σε συνεννόηση με την εκπρόσωπο του Γραφείου του Γενικού Εισαγγελέα, διόρθωσε σχετικές αναφορές στο νομοσχέδιο που αφορούν τίτλους Οδηγιών και κανονισμών, που στο διάστημα που μεσολάβησε από την κατάθεση του νομοσχεδίου μέχρι την ολοκλήρωση της συζήτησής του αντικαταστάθηκαν από νέες Οδηγίες ή κανονισμούς, αντίστοιχα.

Στην πορεία εξέτασης του νομοσχεδίου από την επιτροπή, η Νομική Υπηρεσία της Δημοκρατίας με σχετική επιστολή της, ημερομηνίας 18 Ιουνίου 2010, ενημέρωσε την επιτροπή για την ανάγκη προσθήκης στο άρθρο 16 του νομοσχεδίου συγκεκριμένης πρόνοιας η οποία ορίζει με σαφή τρόπο ότι, εκτός όπου προβλέπεται διαφορετικά σε ειδικό νόμο ή κανονισμούς, οι προϋποθέσεις που ισχύουν στα συστήματα χορήγησης άδειας που αφορούν τους εγκατεστημένους στη Δημοκρατία παρόχους υπηρεσιών ισχύουν και για τους παρόχους διασυνοριακών υπηρεσιών, νοουμένου ότι τηρούνται οι αρχές και οι απαιτήσεις του προτεινόμενου νόμου. Σημειώνεται ότι, σύμφωνα με την εν λόγω επιστολή, η ανάγκη για την προσθήκη τέτοιας πρόνοιας επισημάνθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά τη διάρκεια συνάντησης της ομάδας εμπειρογνωμόνων για τη διαδικασία της αμοιβαίας αξιολόγησης για την εφαρμογή της προαναφερόμενης Οδηγίας για τις υπηρεσίες (4th Plenary meeting of mutual evaluation process), που πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες στις 10 Ιουνίου 2010 και στην οποία η Κύπρος εκπροσωπήθηκε από λειτουργούς της Νομικής Υπηρεσίας και του Γραφείου Προγραμματισμού.

Τέλος, κρίνεται σκόπιμο να σημειωθεί ότι εντελώς πρόσφατα, στις 24 Ιουνίου 2010, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απηύθυνε αιτιολογημένη γνώμη στην Κύπρο, δυνάμει του άρθρου 258 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, λόγω μη ανακοίνωσης των μέτρων μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο της Οδηγίας 2006/123/ΕΚ σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά. Η αιτιολογημένη γνώμη κοινοποιήθηκε στη Μόνιμη Αντιπροσωπία της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση στις 28 Ιουνίου 2010.

Υπό το φως των πιο πάνω, η Κοινοβουλευτική Επιτροπή Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, αφού ενσωμάτωσε στο κείμενο του νομοσχεδίου και τη σχετική πρόνοια που ετοίμασε το Γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας σε σχέση με τη διασυνοριακή παροχή υπηρεσιών, διαμόρφωσε τις ακόλουθες θέσεις:

1. Ο πρόεδρος και τα μέλη της επιτροπής βουλευτές της κοινοβουλευτικής ομάδας ΑΚΕΛ-Αριστερά-Νέες Δυνάμεις δήλωσαν ότι θα τηρήσουν αποχή κατά την ψηφοφορία για το νομοσχέδιο στην ολομέλεια του σώματος.

2. Τα μέλη της επιτροπής βουλευτές των κοινοβουλευτικών ομάδων του Δημοκρατικού Συναγερμού και του Δημοκρατικού Κόμματος τάχθηκαν υπέρ της ψήφισης του νομοσχεδίου, όπως αυτό έχει διαμορφωθεί από την επιτροπή, στη βάση των όσων αναφέρονται πιο πάνω.

3. Το μέλος της επιτροπής βουλευτής του Κινήματος Σοσιαλδημοκρατών ΕΔΕΚ επιφυλάχθηκε να τοποθετηθεί κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου στην ολομέλεια του σώματος.

 

 

 

 

 
     

    

     © Copyright 2000.  Η Βουλή των Αντιπροσώπων