Αρχείο

    

Έκθεση της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Προσφύγων-Εγκλωβισμένων-Αγνοουμένων-Παθόντων για τους αναπεμφθέντες νόμους «Ο περί Παροχής Στεγαστικής Βοήθειας σε Εκτοπισθέντες, Παθόντες και Άλλα Πρόσωπα (Τροποποιητικός) Νόμος του 2010» και «Ο περί Αρχείου Πληθυσμού (Τροποποιητικός) Νόμος του 2010»

Παρόντες:

Αριστοφάνης Γεωργίου, πρόεδρος Σωτήρης Σαμψών
Ανδρέας Μουσκάλλης Γεώργιος Γεωργίου
Κλαύδιος Μαυροχάννας Σοφοκλής Φυττής
Λευτέρης Χριστοφόρου  

Η Κοινοβουλευτική Επιτροπή Προσφύγων-Εγκλωβισμένων-Αγνοουμένων-Παθόντων σε συνεδρία της, που πραγματοποιήθηκε στις 16 Ιουνίου 2010, επανεξέτασε τους πιο πάνω νόμους, τους οποίους ψήφισε η Βουλή των Αντιπροσώπων στις 3 Ιουνίου 2010 και οι οποίοι αναπέμφθηκαν από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κατ’ επίκληση του άρθρου 51.1 του συντάγματος. Στα πλαίσια της συνεδρίας της επιτροπής παρευρέθηκαν ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας, ο γενικός διευθυντής του Υπουργείου Εσωτερικών και ο διευθυντής της Υπηρεσίας Μερίμνης και Αποκαταστάσεως Εκτοπισθέντων του ίδιου υπουργείου. Οι Υπουργοί Εσωτερικών και Οικονομικών, παρ’ όλο που κλήθηκαν, δεν κατέστη δυνατό να παρευρεθούν στη συνεδρία της επιτροπής λόγω ειλημμένων υποχρεώσεων.

Υπενθυμίζεται ότι οι αναπεμφθέντες νόμοι κατατέθηκαν υπό τη μορφή προτάσεων νόμου. Ειδικότερα, η πρώτη πρόταση νόμου, η οποία αποσκοπούσε στην τροποποίηση του περί Παροχής Στεγαστικής Βοήθειας σε Εκτοπισθέντες, Παθόντες και Άλλα Πρόσωπα Νόμου, κατατέθηκε στη Βουλή στις 6 Ιουλίου 2006 από το βουλευτή του Δημοκρατικού Συναγερμού κ. Λευτέρη Χριστοφόρου.

Η δεύτερη και τρίτη πρόταση νόμου, οι οποίες αποσκοπούσαν στην τροποποίηση του περί Αρχείου Πληθυσμού Νόμου, κατατέθηκαν στη Βουλή η μία στις 9 Νοεμβρίου 2006 από το βουλευτή του Δημοκρατικού Κόμματος κ. Ανδρέα Αγγελίδη εκ μέρους της κοινοβουλευτικής ομάδας του Δημοκρατικού Κόμματος και η άλλη στις 25 Ιανουαρίου 2007 από το βουλευτή του Δημοκρατικού Συναγερμού κ. Λευτέρη Χριστοφόρου. Στη συνέχεια οι τρεις προτάσεις νόμου μελετήθηκαν από κοινού από την επιτροπή και ακολούθως η δεύτερη και τρίτη πρόταση νόμου ενοποιήθηκαν σε ενιαίο κείμενο.

Όπως είναι γνωστό, με τον πρώτο αναπεμφθέντα νόμο σκοπείται η τροποποίηση του περί Παροχής Στεγαστικής Βοήθειας σε Εκτοπισθέντες, Παθόντες και Άλλα Πρόσωπα Νόμου, ώστε τα τέκνα εκτοπισθείσας μητέρας να περιλαμβάνονται στους δικαιούχους στεγαστικής βοήθειας με βάση τις διατάξεις του εν λόγω νόμου. Περαιτέρω, ο πρώτος αναπεμφθείς νόμος προβλέπει ως ημερομηνία έναρξης της ισχύος του την ημερομηνία που θα καθορίσει το Υπουργικό Συμβούλιο με γνωστοποίησή του που δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας.

Με το δεύτερο αναπεμφθέντα νόμο σκοπείται η τροποποίηση του περί Αρχείου Πληθυσμού Νόμου, ώστε στον ορισμό του όρου “εκτοπισθείς” να περιλαμβάνονται τα τέκνα εκτοπισθείσας μητέρας.

Ειδικότερα, στο δεύτερο αναπεμφθέντα νόμο γίνεται πρόβλεψη για τα ακόλουθα:

1. “Εκτοπισθείς” σημαίνει:

α. κάθε πρόσωπο το οποίο κατέχει έγκυρη προσφυγική ταυτότητα και περιλαμβάνει τα τέκνα εκτοπισθείσας μητέρας,

β. κάθε πρόσωπο, έγγαμο ή μη, που πριν από την τουρκική εισβολή:

i. διέμενε μόνιμα σε κατοικία που βρίσκεται στις κατεχόμενες περιοχές, η οποία έκτοτε κατέστη απροσπέλαστη,

ii. διέμενε μόνιμα σε κατοικία που βρίσκεται στη Νεκρή Ζώνη, η οποία ελέγχεται από την ειρηνευτική δύναμη των Ηνωμένων Εθνών, ή σε κατοικία που εκκενώθηκε και διατέθηκε για τις ανάγκες της Εθνικής Φρουράς,

iii. είχε τη συνήθη διαμονή του στις ελεύθερες περιοχές, λόγω του επαγγέλματός του, αλλά η κατοικία ή/και η ακίνητη ιδιοκτησία του βρίσκεται στις κατεχόμενες περιοχές,

iv. είχε την προσωρινή διαμονή του στο εξωτερικό, αλλά δεν ήταν μετανάστης και η κατοικία του ή/και η ακίνητη ιδιοκτησία του βρίσκεται στις κατεχόμενες περιοχές.

2. Τα παιδιά εκτοπισθέντος θεωρούνται εκτοπισθέντες και η εγγραφή τους στους εκλογικούς καταλόγους θα γίνεται με βάση την εκλογική περιφέρεια της καταγωγής του πατέρα τους.

Περαιτέρω, ο δεύτερος αναπεμφθείς νόμος προβλέπει ως ημερομηνία έναρξης της ισχύος του την 1η Ιανουαρίου 2012, εκτός εάν το Υπουργικό Συμβούλιο, με απόφασή του, καθορίσει προγενέστερη ημερομηνία.

Οι λόγοι της αναπομπής του πρώτου νόμου, όπως αυτοί αναφέρονται στην επιστολή του Προέδρου της Δημοκρατίας προς τον Πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων, ημερομηνίας 14 Ιουνίου 2010, είναι οι ακόλουθοι:

1. Ο αναπεμπόμενος νόμος θεσπίστηκε κατά παράβαση του άρθρου 80.2 του συντάγματος, γιατί επιφέρει και/ή συνεπάγεται αύξηση των υπό του προϋπολογισμού προβλεπόμενων εξόδων.

2. Με τον αναπεμπόμενο νόμο διευρύνεται ο όρος “εκτοπισθείς”, με την περίληψη σε αυτόν και των τέκνων εκτοπισθείσας μητέρας, επιπρόσθετα από τα τέκνα εκτοπισθέντα πατέρα. Με τον τρόπο αυτό, στην ουσία διευρύνεται ο κύκλος των δικαιούχων στεγαστικής βοήθειας δυνάμει του βασικού νόμου, αυξάνοντας έτσι άμεσα τη σχετική δαπάνη στον προϋπολογισμό.

3. Σύμφωνα με το άρθρο 80.2 του συντάγματος δεν επιτρέπεται να υποβληθεί από βουλευτή οποιαδήποτε πρόταση νόμου συνεπαγόμενη αύξηση των προβλεπόμενων από τον προϋπολογισμό εξόδων, όπως έγινε στην υπό εξέταση περίπτωση.

4. Η πρόσθετη δαπάνη δημιουργείται εξαιτίας του γεγονότος ότι διευρύνεται ο κύκλος των δικαιούχων στεγαστικής βοήθειας σε πρόσωπα που δεν είχαν τέτοιο δικαίωμα, με βάση την υφιστάμενη νομοθεσία, με αποτέλεσμα να επιβαρύνονται τα έξοδα του προϋπολογισμού, κατά παράβαση του άρθρου 80.2 του συντάγματος.

Οι λόγοι της αναπομπής του δεύτερου νόμου, όπως αυτοί αναφέρονται στην επιστολή του Προέδρου της Δημοκρατίας προς τον Πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων, ημερομηνίας 14 Ιουνίου 2010, είναι οι ακόλουθοι:

1. Ο αναπεμπόμενος νόμος θεσπίστηκε κατά παράβαση του άρθρου 80.2 του συντάγματος, γιατί επιφέρει και/ή συνεπάγεται αύξηση των υπό του προϋπολογισμού προβλεπόμενων εξόδων.

2. Με τον αναπεμπόμενο νόμο διευρύνεται η έννοια του εκτοπισθέντα, ώστε στον ορισμό του όρου αυτού να περιλαμβάνονται και τα τέκνα εκτοπισθείσας μητέρας.

3. Η τροποποίηση που επιδιώκεται με τον αναπεμπόμενο νόμο με τη διεύρυνση του όρου “εκτοπισθείς”, έτσι ώστε να περιλαμβάνονται σε αυτόν και τα τέκνα εκτοπισθείσας μητέρας, μπορεί να μη συνεπάγεται άμεση δαπάνη στον προϋπολογισμό δυνάμει του συγκεκριμένου βασικού νόμου, συνεπάγεται όμως δαπάνη δυνάμει του περί Παροχής Στεγαστικής Βοήθειας σε Εκτοπισθέντες, Παθόντες και Άλλα Πρόσωπα Νόμου του 2005, όπως τροποποιήθηκε, ο οποίος παραπέμπει στον ορισμό του όρου “εκτοπισθείς” που περιέχεται στον αναπεμπόμενο νόμο.

4. Σύμφωνα με το άρθρο 80.2 του συντάγματος, δεν επιτρέπεται να υποβληθεί από βουλευτή οποιαδήποτε πρόταση νόμου συνεπαγόμενη αύξηση των προβλεπόμενων από τον προϋπολογισμό εξόδων, όπως έγινε στην υπό εξέταση περίπτωση. Η πρόσθετη δαπάνη δημιουργείται εξαιτίας του γεγονότος ότι διευρύνεται ο όρος “εκτοπισθείς”, ώστε να συμπεριλαμβάνονται σε αυτόν και τα τέκνα εκτοπισθείσας μητέρας, με αποτέλεσμα αναπόφευκτα να επιβαρύνονται τα έξοδα του προϋπολογισμού, κατ’ εφαρμογή του περί Παροχής Στεγαστικής Βοήθειας σε Εκτοπισθέντες, Παθόντες και Άλλα Πρόσωπα Νόμου του 2005, όπως τροποποιήθηκε.

Στα πλαίσια της επανεξέτασης του όλου θέματος, ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας, αναλύοντας τη νομική του πτυχή, ανέφερε ότι, ανεξάρτητα από τις συζητήσεις που προηγήθηκαν της ψήφισης των αναπεμφθέντων νόμων σε σχέση με το ποιο θα είναι το ύψος της επιβάρυνσης του κρατικού προϋπολογισμού, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι στην προκειμένη περίπτωση ο προϋπολογισμός επιβαρύνεται και μάλιστα έκδηλα κατά παράβαση του άρθρου 80.2 του συντάγματος, που δεν επιτρέπει να υποβληθεί από βουλευτή πρόταση νόμου που συνεπάγεται αύξηση των εξόδων του προϋπολογισμού. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι με τους αναπεμφθέντες νόμους δεν παύει να επιβαρύνεται ο προϋπολογισμός, έστω και αν αφήνεται η έναρξη της ισχύος τους και η εφαρμογή τους σε ημερομηνία που θα καθορίσει το Υπουργικό Συμβούλιο. Σύμφωνα με τον ίδιο, με τους αναπεμφθέντες νόμους παραχωρούνται δικαιώματα στους εκ μητρογονίας πρόσφυγες υπό την αναβλητική αίρεση της έκδοσης γνωστοποίησης από το Υπουργικό Συμβούλιο, που δε διαφοροποιεί τα πράγματα. Διευκρίνισε παράλληλα ότι το συνταγματικό δικαίωμα αναπομπής ενός νόμου ή/και αναφοράς νόμου στο Ανώτατο Δικαστήριο ανήκει στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ο οποίος συγκαλεί αφενός το Υπουργικό Συμβούλιο, αλλά δεν είναι μέλος του και μπορεί να διαφωνεί με απόφασή του.

Σε σχετική ερώτηση που του υποβλήθηκε όσον αφορά το ποια είναι η δική του εισήγηση για θεραπεία των αναπεμφθέντων νόμων και άρση της αντισυνταγματικότητας, ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας δήλωσε ότι μόνη θεραπεία είναι η εξασφάλιση της συγκατάθεσης της εκτελεστικής εξουσίας κατά το χρόνο ψήφισης των νόμων.

Ο γενικός διευθυντής του Υπουργείου Εσωτερικών, αφού συμφώνησε με τις πιο πάνω θέσεις του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, επανέλαβε τη θέση που είχε εκφραστεί ενώπιον της επιτροπής από τον αρμόδιο υπουργό στο στάδιο της μελέτης των σχετικών προτάσεων νόμου ότι το όλο θέμα πρέπει να αντιμετωπιστεί συνολικά.

Υπό το φως των πιο πάνω, η Κοινοβουλευτική Επιτροπή Προσφύγων-Εγκλωβισμένων-Αγνοουμένων-Παθόντων σημειώνει τα ακόλουθα:

1. Ο πρόεδρος και τα μέλη της επιτροπής βουλευτές της κοινοβουλευτικής ομάδας ΑΚΕΛ-Αριστερά-Νέες Δυνάμεις και της κοινοβουλευτικής ομάδας του Δημοκρατικού Κόμματος επιφυλάχθηκαν να τοποθετηθούν κατά τη συζήτηση των αναπεμφθέντων νόμων στην ολομέλεια του σώματος.

2. Τα μέλη της επιτροπής βουλευτές της κοινοβουλευτικής ομάδας του Δημοκρατικού Συναγερμού τάχθηκαν εναντίον της αναπομπής του Προέδρου της Δημοκρατίας και συναφώς υπέρ των νόμων όπως αυτοί ψηφίστηκαν από την ολομέλεια του σώματος, δηλώνοντας ότι δεν μπορεί να διαφοροποιηθεί η διαχρονική άποψή τους για την ανάγκη απόδοσης των δικαιωμάτων των εκ μητρογονίας προσφύγων στα πλαίσια της ισότητας, της ισονομίας, της ισοπολιτείας και της απάμβλυνσης κάθε δυσμενούς διάκρισης.

 

 

16 Ιουνίου 2010

 

 
     

    

     © Copyright 2000.  Η Βουλή των Αντιπροσώπων