Γενικά

Back ] Up ] Next ]    

Η οργάνωση και η λειτουργία της Βουλής

Σύνοδοι της Βουλής

Η Βουλή συνέρχεται αυτοδίκαια σε τακτική σύνοδο δεκαπέντε μέρες μετά τις γενικές εκλογές και ο τρόπος λειτουργίας της καθορίζεται, με βάση το σύνταγμα, από εσωτερικό κανονισμό. Η τακτική σύνοδος της Βουλής διαρκεί από τρεις έως έξι μήνες το χρόνο, σύμφωνα με απόφασή της. Όμως στην πράξη οι σύνοδοι της Βουλής συνήθως διαρκούν από εννέα έως δέκα μήνες. Έκτακτη σύνοδος συγκαλείται από τον Πρόεδρο της Βουλής έπειτα από σχετική αίτηση δέκα βουλευτών, στην οποία αναφέρονται ρητά οι λόγοι για τους οποίους ζητείται η έκτακτη σύγκληση της Βουλής.

Συνεδριάσεις της Βουλής

Οι συνεδριάσεις της Βουλής είναι δημόσιες, συγκαλούνται συνήθως κάθε Πέμπτη και τα πρακτικά των συζητήσεων της ολομέλειας, τα οποία τηρούνται κατά λέξη, δημοσιεύονται. Το σώμα βρίσκεται σε απαρτία, εφόσον παρίσταται το ένα τρίτο τουλάχιστον του συνολικού αριθμού των βουλευτών. Η Βουλή μπορεί, αν κριθεί αναγκαίο, να διασκεφθεί σε μυστική συνεδρίαση, με απόφαση που λαμβάνεται με πλειοψηφία των τριών τετάρτων του συνολικού αριθμού των βουλευτών.

Η ημερήσια διάταξη της συνεδρίασης της ολομέλειας περιλαμβάνει τέσσερα κεφάλαια: τη νομοθετική εργασία, την κατάθεση των νομοσχεδίων και των εγγράφων, τις ερωτήσεις των βουλευτών προς τα διάφορα υπουργεία και τις σχετικές απαντήσεις των υπουργών και τέλος, στο τέταρτο κεφάλαιο, τη συζήτηση των θεμάτων που ενέγραψαν τα μέλη του σώματος.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μπορεί να απευθύνεται με μηνύματα στο κοινοβούλιο ή να διαβιβάζει σ΄ αυτό τις απόψεις του μέσω των υπουργών. Οι υπουργοί μπορούν να παρακολουθούν τις συνεδριάσεις της ολομέλειας και των κοινοβουλευτικών επιτροπών και να προβαίνουν σε δηλώσεις ή να ενημερώνουν για θέματα που εμπίπτουν στις αρμοδιότητές τους.

Σύσκεψη του Προέδρου και των αρχηγών των κοινοβουλευτικών κομμάτων

Τα τελευταία χρόνια έχει καθιερωθεί στη Βουλή ένας άτυπος θεσμός, η "σύσκεψη των αρχηγών", όπως επικράτησε να ονομάζεται. Ο θεσμός αυτός, που δεν προβλέπεται από το σύνταγμα ή τον κανονισμό της Βουλής, εφαρμόστηκε αρχικά για να αντιμετωπιστούν κάποια πρακτικά κυρίως θέματα που αφορούν τις κοινοβουλευτικές εργασίες, τελικά όμως καθιερώθηκε ως ένας μόνιμος θεσμός άσκησης συντονιστικού και καθοδηγητικού ρόλου σε σχέση με τις εργασίες της ολομέλειας και των κοινοβουλευτικών επιτροπών ή με άλλες δραστηριότητες του κοινοβουλίου ή των εκπροσώπων του. Οι εισηγήσεις και οι υποδείξεις της σύσκεψης των αρχηγών γίνονται κατά κανόνα σεβαστές από τα μέλη του κοινοβουλίου, σε καμιά όμως περίπτωση δεν υποκαθιστούν, ούτε το επιδιώκουν άλλωστε, τις αποφάσεις της ολομέλειας.

Κοινοβουλευτικές επιτροπές

Για τη μεθοδικότερη διεκπεραίωση του κοινοβουλευτικού έργου, το σύνταγμα και ο κανονισμός της Βουλής προβλέπουν τη σύσταση και λειτουργία επιτροπών, τη σύνθεση των οποίων αποφασίζει η Επιτροπή Επιλογής. Οι πολιτικές κομματικές ομάδες στη Βουλή εκπροσωπούνται δεόντως σε κάθε κοινοβουλευτική επιτροπή.

Οι κοινοβουλευτικές επιτροπές διακρίνονται σε μόνιμες, που αντιστοιχούν στα συναφή υπουργεία, σε προσωρινές, σε συνιστώμενες για ορισμένο σκοπό (ad hoc επιτροπές) και σε ειδικές επιτροπές. Κάθε κοινοβουλευτική επιτροπή βρίσκεται σε απαρτία, αν παρίσταται το ένα δεύτερο τουλάχιστον του αριθμού των μελών της. Οι αποφάσεις των επιτροπών λαμβάνονται με απλή πλειοψηφία. Σε περίπτωση ισοψηφίας ο πρόεδρος ή ο αναπληρωτής πρόεδρος της επιτροπής έχει δεύτερη ή νικώσα ψήφο.

Οι επιτροπές μελετούν τα σχέδια νόμου που κατατίθενται στο σώμα για ψήφιση και όλα τα θέματα που εγγράφονται στην ολομέλεια και παραπέμπονται σ΄ αυτές. Κάθε επιτροπή μπορεί αυτεπάγγελτα, εκτός από τα θέματα που παραπέμπει σ΄ αυτή η ολομέλεια, με απόφασή της να εξετάσει, στα πλαίσια της άσκησης κοινοβουλευτικού ελέγχου, και οποιοδήποτε άλλο θέμα συναφές με τις αρμοδιότητές της.

     

Back ] Up ] Next ]    

     © Copyright 2000.  Η Βουλή των Αντιπροσώπων